Όταν στις αρχές του 8ου αι. π.Χ. έφθασαν στο νησί Δωριείς άποικοι, πιθανώς Σπαρτιάτες, με αρχηγό το Θήρα, ίδρυσαν την ομώνυμη του οικιστή πόλη τους στην απόκρημνη, φυσικά οχυρωμένη κορυφή του Μέσα Βουνού, ενός λόφου (385 μ.) που ανήκει στον προηφαιστειακό πυρήνα του νησιού και δεσπόζει στο νοτιοανατολικό του άκρο. Λιθόστρωτοι δρόμοι στις πλαγιές της Σελλάδας, του διάσελου που ενώνει το λόφο με τον ορεινό όγκο του Προφήτη Ηλία στα ΒΔ, συνέδεαν την πόλη με τις παράκτιες περιοχές στους πρόποδες του Μέσα Βουνού, όπου ιδρύθηκαν τα επίνειά της, η Οία στα βόρεια (Καμάρι) και η Ελευσίς στα νότια (Περίσσα).